Willebrord schildert in een levendig expressionisme over mensen en dingen. Meestal schildert hij vrouwenfiguren die zowel gratiën als gevallen engelen kunnen zijn maar meestal zijn ze beiden.
De figuren die in zijn gefantaseerde wereld optreden, ontstaan als verwerking van de talloze schetsen naar levend model (met houtskool of penseel). Al schilderend worden deze waarnemingen vervormd tot een hedendaags arcadisch landschap, stilleven of een veelheid van mensenfiguren die ontdaan zijn van dagelijkse beslommeringen, kleurrijke engelen, goden of herderinnetjes die kunnen spelen.
"Dit is waar het in mijn werk om gaat: het spel." "Het spel van contras en harmonie, vorm en lijn, kleur en vlak, voorgrond en decor..."