Piros is een buitengewoon creatieve persoonlijkheid die de basis van alle denkbare technieken heeft onderzocht en daar keuzes uit heeft gemaakt. Zoals op haar werken is te zien spelen menselijke vormen in harmonie met diverse voorwerpen een constante factor in haar composities. Het is voor een kunstenaar, aldus Piros belangrijk steeds op zoek te gaan naar nieuwe grenzen en uitdagingen, het spel, het experiment, het spanningsveld tussen thematiek, materialen en techniek. De werken van kunstschilderes Piros Hegedüs zijn gebaseerd op symboliek, gevangen in stillevens, op een postmodernistische stijl gecomponeerd. Daar waar bij traditionele stillevens de verschillende onderwerpen in harmonie met de achtergrond een visoen oproepen, creëert Piros Hegedüs een dimensie van een mysterieuze sfeer, ontsproten uit haar gevoelsrijkdom. De aanwezigheid van de onderwerpen manifesteert zich op de grens van een onbekende bestemming tussen werkelijkheid en fictie, waarbij sommige elementen tot in detail zijn uitgewerkt, terwijl anderen in nauwelijks herkenbare contouren een bescheiden rol spelen in het geheel. Dit alles met als doel de invloed van het onvoltooide bewust te tonen. In de schilderijen van Piros, bevinden we ons in een theatervoorstelling. De theatrale en mystieke uitdrukking onderstreept dit gevoel. Het podium, dat soms bestaat uit een tafel, waarop de voorwerpen die in een momentopname zichtbaar worden en hun rol spelen tegen een sfeervol decor, verlicht door de spotlights en gerangschikt in een evenwichtige compositie. Deze 'acteurs' geaccentueerd door lichte en donkere partijen, oplichtend door het strijklicht en schaduw werpend op een organische ondergrond, vertellen ieder hun eigen mystieke verhaal. Noch de onderwerpen, schaduwen, noch de omgeving is werkelijkheid." We weten allemaal dat kunst niet de waarheid is. Kunst is een leugen die ons bewust maakt van de waarheid voor zover het ons gegeven is de waarheid te verstaan." Pablo Picasso 1923 

De kleurweergave en de gekozen thema's hebben betrekking op het leven zelf; een dubbelzinnige verwijzing naar mensen, relaties en situaties. De 'spelers' roepen op tot een ongewoon associatief spel binnen de eigen fantasiewereld van de toeschouwer. De werken van Piros vragen bewust de aandacht voor het onvoltooide in het toneelspel en soufleren de kijker om zich te verdiepen in haar eigen genuanceerde gevoelens. Zien we echt voorwerpen in het stilleven? Of zijn het symbolen waar we dagelijks in ons leven mee worden geconfronteerd? Wat associëren we bij het zien van glinsterende knikkers, een vrucht, of een klok? Onze vervlogen jeugd, de bijbelse appel, of de zoektocht naar je zelf? Of is het de klok dat in een dwingende ronddraaiende beweging verwijst naar de tijd en tevens de betrekkelijkheden van ons bestaan? Markante symbolen spelen een opvallende rol in haar werken.Volgens Piros is het leven één spel van geboorte tot de dood,we spelen zolang we leven en we leven zolang we spelen.